دوره 26، شماره 2 - ( تابستان 1396 )                   جلد 26 شماره 2 صفحات 71-86 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


چکیده:   (379 مشاهده)
ازجمله مسائل نوظهور فقهی، بحث تعیین جنسیّت جنین توسط تکنیک (PGD)است، در تکنیک مزبور که تحت نظارت متخصصین انجام می پذیرد، برای زوجین این امکان فراهم گردیده­است تا صاحب فرزندی با جنسیّت و ویژگی خاص شوند، گرچه استفاده از تکنیک مذکور محدود به تعیین جنسیّت نمی شود، لکن بهره گیری از آن چه با دلایل پزشکی و چه با دلایل غیر پزشکی به علت بروز محذوریت های متعددی چون اتلاف رویانها و وقوع پیامدهای منفی چون تبعیض جنسیّت، سوالات عدیده­ای­ را فرا روی فقه نهاده است از جمله: آیا تکنیک مذکور مطلقاً حرام است؟ آیا هر شخصی می تواند از این تکنیک بهره ببرد؟ آیا امثال این تکنیک ها با علم خداوند و مشیّتش سازگار است؟ آیا استفاده از این تکنیک، یک شیوه درمانی است و به دلیل نابودی رویانها مخالف با کرامت انسان نیست؟..........؛ لذا در این مقاله ضمن واکاوی سؤالات فوق، با اتکا به ادله اثبات نموده ایم که تعیین جنسیّت مطلقاً محکوم به حرمت نیست که انجام آن با دلایل پزشکی و در شرایط ضروری مجاز است. 
 
متن کامل [PDF 561 kb]   (122 دریافت)    
نوع مطالعه: كاربردي | موضوع مقاله: اخلاق پزشكي
دریافت: ۱۳۹۶/۱۱/۸ | پذیرش: ۱۳۹۶/۱۱/۸ | انتشار الکترونیک: ۱۳۹۶/۱۱/۸