دوره 20، شماره 1 و 2 - ( 5-1390 )                   جلد 20 شماره 1 و 2 صفحات 35-0 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

ارائه ی مدلی برای بیمه های سلامت خصوصی در ایران. طب و تزکیه. 1390; 20 (1 و 2) :35-0

URL: http://tebvatazkiyeh.ir/article-1-1027-fa.html


چکیده:   (1291 مشاهده)

زمینه و هدف: پژوهش حاضر مطالع های توصیفی، کاربردی و تطبیقی است که به منظور ارائه ی الگو از تکن کی دلفی

سه مرحله ای استفاده کرده است. مطالعه در فاصله ی سال های 1385 - 1381 صورت گرفته و هدف اصلی، ارائه ی مدلی

برای بیمه های سلامت خصوصی در ایران با توجه به تجربیات کشورهای دیگر است.

روش بررسی: این مطالعه با محوریت سازمان و مدیریت، به بررسی مبنای پوشش جمعیت، مبنای محاسبه ی حق

بیمه، تعهدات و کلیات سیستم م یپردازد. علاوه بر این میزان مشارکت بیماران در برخورداری از خدمات، شاخص های

مهم سلامتی و سازمانی و تاریخچه ی بیمه های سلامت خصوصی همراه با رو کیردهای موجود در آینده نیز مورد بررسی

و تدقیق قرار گرفته است.

کشورهای مورد مطالعه عبارتند از آمر کیا، آلمان، اسپانیا، اتریش، تر یکه، سوئد، یونان، مکز کی، ژاپن، کانادا، دانمارک و

ایران، انتخاب کشورها بر مبنای تقسیم بندی نظام های سلامت و ویژگ یهایی از جمله عضویت در OECD و داشتن

تجربیاتی در مورد بیم ههای سلامت خصوصی بوده است.

یافته ها: بیمه های سلامت خصوصی با هدف پرکردن شکا فهای خدمتی و هزینه ای موجود در پوشش های بیمه ای

پایه، افزایش رضایت مندی مردم و ایجاد قدرت انتخاب برای افراد با توانایی مالی بهتر به وجود آمده است.

مبنای پوشش بیمه های سلامت خصوصی در اکثر کشورها مبنای سکونت و توانایی پرداخت است و اولویت با ارائه ی

پوش شهای گروهی است. نقش دولت در ابتدا قانون گذاری است، علاوه بر این در شروع فعالیت شرکت های بیمه ای

نقش حمایت کننده و بعد از آن نقش نظارتی پیشنهاد شده است. منبع اصلی تأمین منابع مالی بیم ههای خصوصی،

حق بیم ههاست که با توجه به معیارهایی چون ریسک فردی و وضعیت سلامتی نوع بسته ی مزایا، گروهی با انفرادی

بودن پوشش، سن، جنس تعیین می شود. نظارت بر بیمه های سلامت خصوصی به صورت غیر متمرکز و به وسیله ی

سازمان های مستقل محلی با تر یکبی از نماینده ی مصرف کنندگان و به تعداد مساوی نماینده ی ارائه دهندگان باید به

صورت غیر مستقیم صورت م یپذیرد. خدمت به سازمان های بیمه ای، نماینده ی دولت، نمایند هی قوه قضائیه و بر اساس

چک لیست های استاندارد شده صورت م یپذیرد.

نتیجه گیری: نظارت عالی از بالاترین مرجع سیاست گذاری که در این مطالعه شورای عالی سلامت کشور پیشنهاد شده

است.

متن کامل [PDF 476 kb]   (1795 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: اخلاق پزشكي

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
کد امنیتی را در کادر بنویسید

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به طب و تزکیه می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | Teb Va Tazkiey

Designed & Developed by : Yektaweb